ده و نیم شب
خلوت
رو صندلی آخری که کنار در بود نشسته بود و به شیشه تکیه داده بود.
خلوت … اونقدر خلوت که میشد به همه ی صندلی های آخری دم شیشه و کنار در تکیه داد .
فقط صدای قطارهایی که طبق معمول…
اینجا رو درست کردم تا بچه های حلی از هم دور نیفتن...با چک کردن اینجا
می تونین اخرین پست های بچه ها رو ببینید اگر وبلاگتون اینجا عضو نیست
و یا وبلاگی از بچه ها رو می شناسین که اینجا ادد نشده به من ایمیل بزنید.
